چاپ        ارسال به دوست

یادداشت مدیرگروه نمایش در خصوص نمایش اتابک پارکینین ترادژیسی

به بهانه اجرای نمایش اتابک پارکینین تراژدیسی  از 26 بهمن ماه 1395 تا هشتم اسفند ماه جاری در سالن اصلی تئاتر شهر تبریز و در راستای حضور تعداد قابل توجهی از اساتید و دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه نبی اکرم(ص) تبریز در کسوت هنرمندان و عوامل اجرا، مدیر گروه محترم نمایش دانشگاه نبی اکرم(ص) تبریز، جناب آقای دکتر فرزاد تقی لر بعنوان مشاور کارگردان یادداشتی را با عنوان " انکسار تاریخ در منشور درام" تقدیم حضور اهالی فرهنگ و هنر مینمایند.

انکسار تاریخ در منشور درام

تراژدی پارک اتابک نه تلاشی است به قصد نبش قبر و نه تکاپویی در راستای خوانش دیگر بار و دیگر بار صفحات پراکنده تاریخ سراسر خونبار این دیار ؛ صفحات آکنده از وقایعی که غالبا فاتحان نگاشته اند و خالی از حقایقی که مات و کدر در لابلای اذهان مشوش و کابوسهای افواه عامه ،قرنها در دالانهای تنگ و تاریک اختناق و فراموشی و ارعاب و هراس مغموم و سرگردان چرخ زده اند تا بلکه فردایی بر قاب پیشانی اندیشه - اگر رخ بنمایاند - با وقار و روشنگرانه برنشیند. آنچه در هزاره سربی سوم و در وانفسای آشوب زده فصل نابودگری واضح و مبرهن است این تجسم ساینده است که انسان این لاشه لهیده در لابلای چرخدنده های ناباوری و ناباروری و ناامیدی هیولای تکنولوژی، سر و پنجه خونین و زخمی بر زمین خشک می ساید تا در گودال زمانه، محکوم به زوال و اضمحلال نباشد و این میسر نیست مگر با احیاء هویت راستین پاره پاره ای که در زیر تل خاکستر جزم اندیشی ها و عافیت طلبی ها گرفتار آمده که همین نیز گرده فرهنگ ها را در اقالیم گوناگون این دهکده نه چندان برادر و برابر جهانی به خاک مالیده است که به شهادت تاریخ در جای جای این گوی ملتهب رد پای سالیان نیاکان را تضریب صفر کرده و در چنبره محصور خودی ها حافظه ملل را دچار نسیان ساخته و در این گیر و دار، شاید رسالت این واگویه دراماتیک چیزی جز نقب در پستوهای حافظه تاریخی و خوانش دیگر گونه تاریخ و دمیدن روحی مانا در کالبد محتضر هویت و زایش دیگر بار کرامت انسانی نباشد. با اینکه بهانه ،دقایق واپسین حیات سردار ملی است که متن را بسوی تئاتر پرتره سوق میدهد ،اما تو گویی نویسنده با کشف و شهودی به درازنای عرفان ایرانی، سر در این سرای متخیل را به نام رویدادی آذین میبنداند که به اعتقادی ابعادی تراژیک دارد و همین امر بیش از آنکه ساحت قهرمانی این آذر بجان را در مرکزیت چالش متمرکز گروه اجرایی، برغم عرف مستعمل مصادیق همسان اش در طول زمان قرار دهد، با ترسیم و پردازش موقعیتی نمایشی و با کاوشهای فردی و اصالت بخشی به وجود انسانی، بومی، تعریفی به گستره گیتی و بغایت مدرن را ارائه مینماید. ما اکنون دیگر در عصر نئون حتی اگر اندکی دیرمان هم شده باشد در جبری تاریخی به صرافت اینگونه مانیفستها نائل آمده ایم که مردم بی قهرمان زبون است و ملت  نیازمند قهرمان  محکوم به بدبختی است و شاید این تذکار در مواجهه با روح زمان یا روح ملی در قالب وقایعی که قهرمانان را بر نقطه طلایی قاب بر صدر مینشاناند تلنگری باشد بر این باور که هر اندیشه ای ،هر قدر هم که عمیق و ژرف باشد، نمیتواند از چارچوب و دیوارهای عصر و زمان تحقق خود فراتر رود و عقل مطلق در ادوار متفاوت تاریخی ظهور می یابد که به یقین خود تاریخ خاستگاه آن است. با چنین پنداری قطعا بایست ستار و ستارها را در فرایند تکوینی و اعتلایشان و در لحظه مورد مداقه قرار داد تا در روزگاری که دیگر کودکانش رویای بادبادک پرانی به سر دارند بی هیچ رویکرد انقلابی و بی پشتوانه خشونت و اسلحه و با تاسی بر اندیشه های مملو از مهربانی و نشاط و آرامش ما به ازا هایی را یافت و آزمود و گاه پرورش داد تا مرزهای نژادی و دینی و اعتقادی را در نوردند و جهان را یکسره از مخاطرات مادی و معنوی برهانانند. اینجاست که میبینیم قهرمانی که آمده بود بت های قجری را در هم شکند خود دیگر بت نمیگردد، بلکه در خویشتن خویش تکثیر میشود تا ساحتهای انسانی اش پیشاپیش آیینه قرائت شود، بی هیچ افراط و تفریطی. و چنین فرجام فاجعه بار راه رفته نه  از نقص تراژیک و هامارتیا و نه از گستاخی و هوبریس در پیشگاه لویاتانها و خدایان میرا و نامیرا  که از تنش شرایط سیاسی، اجتماعی ای نشات میگیرد که تنهایی انسان را در بزنگاه های تاریخ نمایان میسازد و همین تراژدی را مدرن جلوه میدهد و اینگونه است که همسرایش عاشیقی میشود که در رویارویی تاریخی و دراماتیکش همچون جزءی از کلی فراگیر در واکاوی های سمانتیک و سیمیاتیک بجا و بحق در منطقی ترین نقطه پازل مینشیند تا در ایجاد شماء نهایی  حقیقت، پر وضوح ترین تصویر را در پیش چشمان گود افتاده اما تیزبین مخاطبان حساس و رنجور و دغدغه مند عیان سازد.


١١:٠٣ - يکشنبه ١ اسفند ١٣٩٥    /    شماره : ٢٩٥٣    /    تعداد نمایش : ١٢٠٧







© تمامی حقوق این سایت متعلق به موسسه آموزش عالی نبی اکرم (ص) تبریز می باشد.